Niccolo Paganini je bio italijanski violinist i kompozitor. Rođen je 27. oktobra 1782. godine u Genovi, Italija. Danas se smatra jednim od najpoznatijih violinistima u historiji muzike. Kao i mnogi poznati muzičari, počeo je da svira već od malih nogu.
Sa 5 godina je prvi put uzeo mandolinu u ruke. Ubrzo nakon mandoline, počeo je da svira violinu. Imao je mnogo učitelja; od Giovanni Servetta, koji je shvatio da je Paganini previše talentovan da bude njegov učenik, pa sve do maestra Gasparo Ghirettia, učitelja na samom vrhu ljestvice violinističkih mentora.
Paganini se polako uspinjao u muzičkom svijetu, kroz svoje turneje i uspješne koncerte, što je kuluminiralo važnom nagradom „Ordenom Zlatne mamuze“, kojom ga je odlikovao Papa Leo XII. To je posebna nagrada predviđena za ljude koji su značajno doprinijeli širenju katoličke vjere – što je ironično uzimajući u obzir njegov poznati nadimak – đavolov violinist.
Nadimak koji vidite u naslovu, Paganini je dobio već na početku svoje uspješne karijere. Paganini je putovao i svirao u raznim poznatim gradovima Evrope. Postao je prepoznatljiv po virtuoznom sviranju i inovacijama u načinu sviranja violine. Rijetko je koristio muzičke zapise tokom sviranja, nešto što je postala norma u modernom sviranju violine.
Ljudi su ga opisivali kao mršavog čovjeka sa šupljim obrazima, visokog rasta i često obučenog u crnu odjeću. Ovakav fizički izgled je samo dalje pridonosio popularnosti njegovog nadimka – đavolov violinist te dodatno inspirisao priču da je prodao svoju dušu đavolu u zamjenu za violinističke vještine.
Naravno, postoji racionalno objašnjenje njegovog fizičkog izgleda. Paganini se većinu svog života borio sa raznim bolestima poput sifilisa i tuberkuloze. Ali biti optužen za natprirodne vještine sa gudalom i violinom, nikome ne bi bilo svejedno. Paganinijevo sviranje i virtuoznost zaista su izgledali su kao nešto natprirodno. Priča da je prodao dušu đavolu vjerovatno nije istinita, ali izjava da je Niccolo Paganini jedan od najboljih violinista u historiji, sigurno jeste.
Ensar Pašić
